Stabilizatory termiczne: Stosowane głównie podczas przetwarzania tworzyw sztucznych, aby zapobiec rozkładowi termicznemu; popularne typy obejmują sole ołowiu (np. trójzasadowy siarczan ołowiu), mydła metali (np. stearynian wapnia), cyny organiczne (np. dilaurynian dibutylocyny) i stabilizatory pierwiastków ziem rzadkich.
Stabilizatory światła: stosowane w celu zapobiegania degradacji materiału spowodowanej promieniowaniem ultrafioletowym (UV); obejmują one absorbery UV (np. benzofenony), wygaszacze (np. kompleksy niklu) i zmiatacze wolnych-rodników (np. aminy z przeszkodą przestrzenną).
Przeciwutleniacze: wydłużają żywotność materiału poprzez hamowanie reakcji utleniania; dzielą się na przeciwutleniacze pierwotne (np. fenole z przeszkodą przestrzenną) i przeciwutleniacze wtórne (np. fosforyny).
Stabilizatory PVC: Kompozytowe systemy stabilizatorów zaprojektowane specjalnie dla polichlorku winylu; przykłady obejmują stabilizatory wapniowe-cynkowe (-przyjazne dla środowiska), stabilizatory barowe-cynkowe i stabilizatory ciekłych kompozytów.
Biostabilizatory: stosowane w celu hamowania rozwoju drobnoustrojów-powszechnie stosowanych w zastosowaniach takich jak powłoki i konserwacja drewna-w tym związki takie jak izotiazolinony.